Nöbetçi Eczaneler
ŞANLIURFA ÇİFTÇİSİNİN EKONOMİK ÇÖKÜŞÜ VE HASAT DÖNEMİ
BEKLENTİLERİ
Bugün burada, Türkiye’nin en önemli tarım üslerinden biri olan
Şanlıurfa’mızda çiftçimizin içine itildiği derin ekonomik çıkmazı ve
tarımsal üretimin karşı karşıya kaldığı riskleri dile getirmek için
toplanmış bulunuyoruz.
Türkiye genelinde, Şanlıurfa’da ise özel olarak
üreticilerimiz, tarihin en ağır maliyet yükünü ve yapısal bir yalnızlığı
yaşamaktadır.
Tarımsal üretim, uygulanan eksik ve yanlış kararlar
nedeniyle tarlada sürdürülemez bir noktaya gelmiştir.
Şu an Şanlıurfa’mızın can damarı olan pamuk hasat sezonunun tam
ortasında, mısır hasat sezonunun başındayız.
Ancak tarlalarımızda
emek veren üreticilerin yüzü maalesef gülmemektedir. Kütlü pamuk
kilogram başına 40 lira gibi düşük bir fiyattan satılmaya zorlanmaktadır.
Şanlıurfa Ticaret Borsası verilerine göre mısırın kilogramı 15 lira
civarında seyretmektedir. Gıda enflasyonunun ve genel hayat
pahalılığının bu denli yüksek olduğu bir dönemde, geçen yılın fiyatlarıyla
ürün satmaya zorlanan üreticilerimizin borçlarını ödeyebilmesi ve
üretime devam edebilmesi imkansız hale gelmiştir.
Ürün fiyatları yerinde sayarken, girdi maliyetlerindeki fırlama üretimi
doğrudan baltalamaktadır. TÜİK’in açıkladığı resmi Tarımsal Girdi Fiyat
Endeksi verilerine göre, tarımsal üretimin en büyük kalemi olan mazot
ve elektrik grubundaki yıllık artış yüzde 43,14’e ulaşmıştır.
Sadece
Ağustos ayındaki bir aylık artış bile yüzde 9,5’dur. Bölgedeki resmi
hasat tarifelerine baktığımızda; pamuk toplama makinesinin sadece
birinci hasat dekar ücreti 1.050 lira, mısır biçim ücreti ise dekar başına
420 lira olmuştur.
Üretici daha tarlayı biçtirirken mazot ve işçilik
giderleri altında ezilmektedir.
Peki, bu maliyet yangını karşısında tarımsal destekler ne durumdadır?
Destekleme bütçesi, yükselen enflasyon karşısında eriyerek sembolik
düzeyde kalmıştır. 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 21. maddesi açıkça,
“Bütçeden ayrılacak tarımsal destekleme payı, Gayri Safi Yurtiçi
Hasıla’nın yüzde 1’inden az olamaz” hükmünü içermektedir.
Kanuni
hakkı olan paranın 5’te 1’ini bile alamayan üreticimiz, enflasyon
karşısında korumasız bırakılmıştır. Tarıma ayrılmayan bu kaynaklar,
bütçede faiz harcamaları gibi diğer kalemlere tam 2 trilyon 742 milyar
lira olarak aktarılmaktadır.
Çiftçiye reva görülen bütçe, faize giden
paranın 20’de 1’i bile değildir.
Sorumlu makamlara ve karar alıcılara Şanlıurfa’dan çağrıda
bulunuyoruz:
-Tarım Kanunu’nun emrettiği yüzde 1’lik bütçe hakkı çiftçiye tam olarak
ödenmelidir.
-Pamuk ve mısırda üreticiyi koruyacak maliyet üstü, adil müdahale alım
fiyatları uygulanmalıdır.
-Tarımsal mazottaki ÖTV yükü kaldırılmalı, sulama ve elektrik borçları
faizsiz olarak ertelenmelidir.
Yeni Parti olarak söz veriyoruz; Şanlıurfa çiftçisinin döktüğü her damla
alın terinin ve tarlada bıraktığı emeğin takipçisi olacağız.
Çiftçimizin
toprağına küstürülmesine, Şanlıurfa’nın traktörlerinin icra dairelerinde
satılmasına asla sessiz kalmayacağız.
Tarımda milli seferberliği ve
üretici odaklı ekonomiyi.
Yeni Parti olarak mutlaka inşa edeceğiz.
Kamuoyuna saygıyla duyurulur.
Yeni Parti Şanlıurfa İl Basın Sözcüsü
Gülşen Vural Melik